donderdag 9 januari 2014

Biscotti azo en anders

Marathonzitting bakprogramma op tv en dus een vlaag inspiratie. Daar moeten wel biscotti van komen.

Recept alhier gevonden en het zag er zo goed uit en ik had alles in huis. Niet te stoppen, dus. Zodanig niet te stoppen dat daar wel een dubbele portie van moest komen.

270 Gram kristalsuiker opkloppen met vier volledige eieren tot het mengsel bleek en schuimig is (dat duurt gemakkelijk een minuut of drie-vier met een handmixer. Ik begin stilaan te snappen waarom zoveel thuisbakkers zo'n Kenwooddink hebben). Daar een lepel vanille-extract bijdoen.

Mengen met 460 gram bloem en bakpoeder (ik gebruik gewoon zelfrijzende bloem) en een beetje zout. Blijven mixen. Het recept zegt dat je een ietwat vochtig deeg krijgt, maar zeg maar gerust vieze plakboel. No worries, dat komt in orde.

Ik heb het deeg in twee gedeeld en de helft volgens het recept gemengd met 60 gram ongezouten pistachenoten en 75 gram gedroogde veenbessen. De tweede helft heb ik gemengd met een potje geconfijt fruit en de rest van de bresiliennenootjes die hier nog rondslingerden. Dat zal geen 100 gram meer geweest zijn, maar hoeveel dan wel zou ik niet kunnen zeggen.

Bloem op je werkvlak strooien en de plakboel daarop kappen en dan met bloemhanden proberen om daar een worst van te maken. Ongeveer 30 cm lang moet dat zijn. Overhevelen naar een vel bakpapier en een beetje aan de vorm murrelen totdat dat zo'n 9 centimeter breed wordt.



De beide broden heb ik op één bakplaat gelegd en 20 minuten gebakken op 180 graden. Uit de oven halen en tien minuutjes laten afkoelen op een rooster en dan met een broodmes diagonaal in schijfjes snijden. Omdat die dingen echt te groot waren heb ik ze nog eens doormidden gesneden. Meer korstjes, dat kan alleen maar goed nieuws zijn.




En dan komt het moment waaraan die koekjes hun naam te danken hebben: je bakt ze twee keer (eigenlijk drie, maar we gaan niet moeilijk doen). Temperatuur van de oven ietwat laten zakken (ergens rond de 170 graden) en dan de koekjes aan elke kant acht tot tien minuten afbakken. Ik dacht dat ze misschien wat onderbakken zouden zijn, maar na en paar minuten afkoelen is het echt niet meer voor mensen met een kunstgebit. Die zullen moeten soppen in een kopje koffie.




Ik kan u verzekeren dat iemand dringend een blog moet uitvinden waar je aan kan ruiken. Mannekes toch, zo goed rieken dat dat hier doet. En ze zijn superkrokant, en waarlijk bijzonder lekker.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten