zondag 22 december 2013

Rauwe sjikongs (ja, dat is witlof)

Gestoofd vind ik het niet echt lekker (al draai ik de laatste jaren bij als ik het zelf klaarmaak en serieus laat karameliseren met een beetje honing en mosterdzaad en zo). Maar rauw? Per duust kilo, als het even kan.

En dan bij voorkeur zo:



Je snijd zon "totske" middendoor en haalt er een klein beetje van het hartje uit met een scherp mes. Ik benadruk "klein beetje" omdat iedereen natuurlijk weet dat die harde stukjes vanbinnen het lekkerste zijn. Mijn moeder weet dat ondertussen ook, na jaren zagen van mijn kant. Merci mama, ik zie u graag :).

Enfin, je snijdt die halve dinges dan nog eens in twee en snijdt daar fijne kwartmaantjes van. En dan doe je daar een drets mayonaise bij en een soeplepel mosterd en wat grof zout en peper van de molen. En dan, dan, dan laat je dat een uurtje staan in de frigo. Want het zout trekt het sap uit die blaars en dat maakt dat de mayonaise een beetje lopend wordt en ik besef ten volle dat het er niet uitziet, maar ik kan daar een emmer van eten. Echt, een emmer. Ik hoef daar niets bij. Maar omdat Meneer J daar niet mee akkoord zou zijn heb ik er aardappelpuree en nepchickennuggets bij geserveerd. Geen klachten!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten