vrijdag 12 juli 2013

Werkonderbreking: life is good.

Neenee, ik heb mijn keuken niet doen ontploffen of zo. Maar ik had een paar bijzonder drukke dagen en daarna een stomend weerzien met Meneer J die zijn trektocht (kroegentocht, eerder) in Cumbria met succes heeft afgerond.

En de dag erna werd het valiezen pakken en de trein op naar Parijs. Les Batignolles, ik zweer het u, daar moet ge zijn. Het is nu mijn vijfde verblijf in deze buurt, en ik ben er nog steeds dol op.

Nu is mijn reisgezel erin geslaagd om een flatje te boeken op de 5de verdieping van zo'n Haussmannding - zonder lift of course. Maar zelfs dat houdt mij niet tegen: hier is op elke hoek een onwaarschijnlijk goede bakker en de dichtsbijzijnde hoek is drie huizen verderop. Mijn culinaire bestaan beperkte zich de laatste dagen dus tot - u mag nu compleet jaloers beginnen worden - baguettes en croissants. Die laatste bij voorkeur met gezouten boter. Nee, ik ben niet op mijn hoofd de trap afgedonderd. Botercroissants, niet van die met suikersiroop ingewreven ondingen. Met boter, met zout. Ik zou daar op kunnen overleven, ik.



Het flatje dat we huren heeft een superuitgeruste keuken, compleet met oven en de hele tralala. Het enige wat ik hier al gedaan heb was een tomaat snijden. Hier om de hoek (de andere hoek) zit overdekte markt waar ik gewoon voor de rest van mijn dagen eigenlijk liever niet meer buiten zou komen. Daar heeft de Libanees een toog vol uitstekend veggie gerief op basis van artisjokken, rapen, peterselie, whatever... om ter lekkerst. Een brood, een stuk kaas, wat van die humus, een goede fles witte wijn.... die stoof gaat hier vanzeleven branden!

Parijs is een dure stad, blahblahblah, mijn ore. OK, gisteren stonden we op het dakterras van la Fayette en daar hebben we 16 euro betaald voor 75cl Evian, wat grenadinesiroop, en een abrikozensapje. Elke cent waard, omwille van dees:


Vandaag was het zo'n typische Franse Bistro van duust in een dozijn, maar dan wel een dozijn vlak naast Place des Vosges. Eén van de mooiste hoekjes van centrum-Parijs. Twee grote salades, eentje met geitenkaas en eentje met allerlei gegrilde groenten, een groot glas tonic en een glas wijn. Vierentwintig euro voor de twee, aub. Grote borden op veel te kleine tafeltjes, een gratis karaf water, een brede glimlach en de zon er voorniet bovenop. 't Is simpel op zo'n dagen om het leven geweldig te vinden.


Vanavond was't van pasta op het pleintje.

Morgen zien we wel weer, maar de kans dat ik hier deze week nog in een kookpot ga roeren wordt met de minuut kleiner. En volgende week zal er ook niet veel te melden zijn, en daarna zit ik in Brugge, en daarna op de Gentse Feesten, en daarna in Normandië.

Mijn excuses dus voor de werkonderbreking, maar ik ben veel te druk bezig met van het leven te genieten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten