zaterdag 13 juli 2013

Tegelijkertijd het slechtste en het beste: Paris, je t'aime

Het is niet de eerste keer dat het mij overkomt, en ik ben dan ook altijd behoorlijk vies op mezelf als ik er weer eens intuin. Rond de middag opduiken in gebieden rond de Eifeltoren, Notre Dame of Montmartre is een bijzonder slecht idee*. Onvermijdelijk kom je terecht in het allerslechtste wat Parijs te bieden heeft.

In de "bistro" walst de kelner over een Amerikaanse familie heen en smeert hen zonder verpinken de overprijsde bullshit van de dag aan. Vanzelfsprekend is er geen gratis karaf maar wordt de vraag naar water vertaald als "een grote fles duur spuitwater". Vanzelfsprekend willen die mensen geen dessert, maar ze krijgen er toch een in hun maag gesplitst tegen een compleet belachelijk tarief.

Treunis alom op je bord: verlepte sla met dressing uit een flesje en de wansmakelijkste croque uit de geschiedenis van de croque (en volgens wikipedia beloopt die al ruim 100 jaar). Eigenlijk weet je het al nog voor je binnenstapt, maar je beseft ook dat de dichtsbijzijnde leuke plek minstens een kwartier verderop ligt en dat tegen dan alle tafeltjes al volzet zullen zijn. Ach ja, de koffie was naar het schijnt uitstekend. We hebben de treurnis overigens gecompenseerd bij de plaatselijke bakker.



Deze avond werd het dan een rondje Batignolles. De Bistro Des Dames ken  ik nog van vroeger, maar toen at ik nog dode beesten en ze hadden er niet echt iets beestenvrij op het menu.


Dus wandelden we de straatjes op en af en het werd steeds onmogelijker om te kiezen, en uiteindelijk werd het "Le club des 5". Typisch bistrodingske, supergezellig, geestig decor, netjes geprijsd en lekker.


Steak Tartare ann de overkant, een bladerdeegaffairke met geitenkaas, courgette en aubergine voor mij. Met verse dunne frietjes. En dessert. Aardbeiensoep en ananas met citroensorbet.Yummyumm.


Balans: Paris, je t'aime.


* Voor Montmartre geldt dat overigens op zo goed als elk tijdstip van de dag - wat een onwaarschijnlijk treurige bedoening is dat daar aan de voet van die berg. Wasmanden vol kleren aan een euro, goedkope plastic schoenen, troep en treurnis waar iemand voor heeft staan afzien om het te maken om nooit iemand gelukkig te maken om het te dragen - ieuw!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten