woensdag 3 juli 2013

Kokoskoekjes

Nu Meneer J op de hort is zijn er geen pastafestijnen gepland. Maar omdat een avond in de zetel triestig zitten kijken ook niet echt een aanrader is, is het koekjestijd.

In twee klikken hier aangekomen en dan in mijn bakschof gegrabbeld om vast te stellen dat

  • er voldoende kokos was voor een dubbele portie
  • het bakpoeder met loopbaanonderbreking is. De vervanger was er echter wel: zelfrijzende bloem. Ook prima gelukt, dus geen probleem.
Voor één keer heb ik de maniak uitgehangen en elk balletje deeg afgewogen op zo'n 10-11 gram per stuk. Ik heb het gevoel dat de formaten net zo gelijkend (of verschillend) zouden geweest zijn als ik dat niet had gedaan, maar 't is 't gedacht dat telt.

Ik heb er net eentje geproefd (ok, ok, twee) dat nog zo'n beetje warm was en het was lekker krokant van buiten en nog een heel klein beetje chewy vanbinnen. Perfect dus. Echt.


Ik zit overigens met muizenissen. Gisteravond was ik op de try-out van De Zuidkant in Gentbrugge en ik raakte er aan de praat met een paar serieuze keukenpieten. Eentje daarvan heeft een foodblog waar ik wat triestig van word: dat niveau haal ik vanzeleven, en toen ze sprak over het belang van foto's kon ik niet anders dan beseffen dat de mijne aan de knullige kant zijn. 

Een andere opmerking ging over hoe hilarisch het was om stap voor stap je gerechten uit te leggen aan de hand van foto's. Ik bedacht me dat ik daar toch al eens in overdreef. Alleen, ik schrijf die dingen vooral op omdat het mij een boel uitleg bespaart als iemand vraagt hoe je iets maakt. Ik schrik er soms van hoe weinig sommige mensen van basiskookdinges afweten. Hoe je een bakvorm invet bijvoorbeeld. Of het van belang is of je je tomaatjes in schijfjes of partjes snijdt?  

Het zijn soms ook kleine dingen die ik zelf al doende heb opgepikt en die ik wil delen omdat ze de zaak makkelijker maken. Dat koekjes al eens durven uitlopen, en dat je dus best ver genoeg van de rand van de bakplaat en van elkaar blijft is iets wat je best op voorhand kan inschatten. Dat verschilt echt van deeg tot deeg, en ik heb genoeg koekjes uit elkaar moeten zagen eer ik dat goed kon beheersen. Mensen kleine accidentjes besparen zodat ook wie zo goed als nooit kookt niet in paniek moet slaan... Misschien overdrijf ik daar wat in.

Enfin, we zoeken lustig verder naar de goede toon. Ondertussen ga ik nog een koekje eten. Kwestie van te testen of ze afgekoeld ook lekker zijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten