woensdag 19 juni 2013

Kijk, echt teetn!!

Niet voor elke dag, en meestal zelfs niet voor elke week, maar heel af en toe heb ik heimwee naar mijn bord zoals het er vroeger uitzag: vlees-groensels-patatten. Ik ben zo iemand op wie de Echte Vegetariërs  wel eens durven neerkijken. Ik kreeg al naar mijn hoofd geslingerd dat ik alleen maar was omgegaan "omdat het mode was". Wel, het spijt me dat ik 39 jaar met smaak op een biefstuk sabbelen niet ongedaan kan maken. En dat ik af toe eens watertandend voorbij de kip aan het spit in de Wondelgemstraat loop. En af en toe goesting heb in stoemp met worst of zo. Maar 't is wat het is. En gelukkig voor mij heeft de immer creatieve voedselindustrie daar iets op gevonden: nepvlees!

Yep, 't is vaak vette en zoute rotzooi (gelijk zwanworsten, maar dan met nog net iets minder vlees in). Yep, 't is belachelijk om geenvlees een welvlees naam te geven. Yep, 't is toegeven dat je soms echt wel goesting hebt in een gehaktbroodje. Maar het blijft geendoodbeest, en dus is het voor mij ok. En af en toe smaakt dat serieus.

Bij Delhaize verkopen ze de producten van Garden Gourmet. Ze hebben daar bijzonder acceptabele hamburgers in het aanbod. Heerlijk tussen een ovenbroodje, met mosterd en ketchup en wat verse tomaatjes en wat gebakken champignons tussen: beter dan McDonalds echt!! Ik eet ook graag hun vegetarische braadworsten. Ze lijken op en smaken naar witte pensen en die at ik vroeger ook al zo graag.

Gisteravond was het ondank de hitte eens van doen: spruiten en boontjes geblancheerd en in een ovenschaal gelegd (zo ver mogelijk uit elkaar wegens Meneer J haat spruiten) en ertussen middendoor gesneden voorgekookte krieltjes. Alles besprenkeld met wat olijfolie, peper en grof zout en de oven in.  Twintig minuten op 200 graden.

Achterin de koelkast had ik ook nog een stuk prei gevangen. Die heb ik ondertussen fijngesneden en geblancheerd en dan opgezet met wat room, peper en zout.




In een apart pannetje een degoutante klont boter gesmolten en er vier van die veggieworsten in laten bruin bakken. Mosterd op tafel zetten. Genieten van een bord dat er uit zag gelijk echt eten. Ik wacht vol ongeduld op de commentaar.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten