vrijdag 14 juni 2013

Feestje - de prequel

Deze week is er niet veel van gekomen. De pastaschotel van maandag ging een paar dagen mee, en voor de rest was het vooral hollen van hot naar her en zeer geconcentreerd boodschappenlijstjes maken.
Want morgen, morgen, morgen is het feest.

Na zeven jaar verbouwen is het huis eindelijk geschikt genoeg om er eens een deftig aantal mensen in los te laten. En dus heb ik een heel pak vrienden uitgenodigd om dat samen met mij te vieren. Een normale mens steekt dan de BBQ aan en propt de frigo vol cava. Hier gaat dat een beetje anders.

Ik zit al drie weken in mijn receptenmappen te neuzen en bij te schrijven en te schrappen. Uiteindelijk kan ik alleen iets buffetachtigs in elkaar steken, en dan heb ik de neiging om terug te vallen op mijn klassiekers. Maar bon, het zal ook wel smaken zeker?

Ik moet mezelf vooral inhouden om niet elk uur opnieuw richting supermarkt te tenen. want dàt zou toch ook lekker zijn, en als ik dàt nu eens bij dit zou kappen, en dan nog een beetje nogietsanders om het af te werken. Maar ik ben aan het leren van me bij de realiteit van zo'n feestje neer te leggen.

En die realiteit is: het moet gewoon gezellig zijn. Meneer J stelt de soundtrack op, ik prop mijn gasten vol drank en eten, en voor de rest hoeft niets. Als ik dat nu voor middernacht nog zelf geloof zit het er in dat ik nog wat slaap kan halen.

Ik weet nu weer al hoe dat gaat lopen. Ik ga de halve nacht woelen en panikeren omdat ik denk dat ik morgen niet ga rond geraken, en dat er drank te kort gaat zijn, en dat mijn gasten (o absolute horror!!) met honger naar huis zullen moeten. Ik sta morgen voor zeven uur 's morgens al in de keuken te prollen. Om drie uur in de namiddag is alles wat ik op voorhand kon doen klaar en is de afwas gedaan en de keuken opgekuist. In plaats van mij dan eindelijk eens deftig op te tutten sta ik dan nerveus rondjes te draaien omdat ik denk dat niemand gaat opdagen of dat ik iets vergeten ben Bestek!! Servetten!! Taljoren!!). Tegen dat de eerste gasten aankomen is mijn pijp eigenlijk uit en zie ik er uit alsof ik onder een camion gelegen heb: haar op mijn benen, ander haar in mijn tanden, kleren vol vetvlekken (ik ben nogal enthousiast als ik in de keuken sta) en niets om aan te doen. Ik kom daar pas door als ik weer eens besef dat zowel Meneer J als ikzelf gewoon fantastische vrienden hebben, en dat iedereen enthousiast zijn bord vol schept.

Maar voor de rest heb ik er absoluut zin in :)





2 opmerkingen:

  1. Als ik de foto's bij jouw vele kookstuipen zie, denk ik niet dat je gasten met honger naar huis zullen gaan :)
    Dus vooral niet panikeren (hoor mij, die vijf minuten voor de gasten verwacht worden met hoogrood gezicht de stofzuiger of dweil opbergt, en dan nog richting badkamer moet) en er vooral heel erg veel van genieten! Succes!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. O zo wijs! Een echte reactie :). Bedankt voor de bemoedigende woorden alvast.

      Verwijderen