maandag 20 mei 2013

Broodpudding

De vader van mijn vader zag zijn schoondochter het liefst als ze aan de deur stond met een versgebakken broodpudding. Bodding, was dat daar. En mijn ma was meesterproducent.

Ik heb jaren gedacht dat ik gezagstrouw min of meer haar recept heb gevolgd. Tot ze bij me in de keuken stond te kijken en zich afvroeg waar ik in hemelsnaam mee bezig was. "Hoe? Ik ben jouw recept aan het maken, tiens?". "Jah, 't zal wel, ik maak dat nooit zo!".

Euhmm, bon. Sindsdien vond ik dat ik onbeperkt van het "origineel" mocht afwijken. En dat doe ik nog steeds. Mij naar het recept van mijn broodpudding vragen is echt onbegonnen werk. Maar ik kan wel min of meer laten zien hoe en wat en ik geef er je mijn moeders geweldige supertip voor een knisperig zoet korstje gratis bij.

Oud brood in stukjes trekken (het zal ongeveer een kleine kilo geweest zijn, van drie broden die hier rond zwalpten (ik ben een vieze met brood, ik, ik wil alleen maar supervers en als je naast een bakker woont is dat natuurlijk een goede reden om het oude brood dan maar te laten liggen. Ja, ik schaam mij daarvoor.).

Bijgevoegd: een dik half pakje aangebroken speculoos, 2 handenvol bresilliennenootjes en flink wat rumrozijnen (ik heb daar ook al eens stukjes appel en een scheut cognac in gedaan, er bestaat eigenlijk geen foute manier).

Litertje melk er bij gegoten en dan alles goed weken en kapot pletten. Begin best met wat minder melk en voeg bij. Zolang het broodmengsel de melk opslorpt kan je blijven doorgaan. Blijft er na verloop van tijd een laag melk in mengkom achter, dan voeg je niets meer toe. Overgoten? Zoek in de kast naar een vergeten koffiekoek van gisteren, een paar plakken peperkoek, een vitabis... whatever.


Tot het er begint uit te zien als iets wat al eens gegeten werd (als je "ieuwww wil zeggen als je er naar kijkt is het net goed).


Bruine suiker bijgedaan (naar smaak, in mijn geval wil dat zeggen: veel).


En dan nu de grote truuk van de mama: het korstje: koude boter in schijfjes snijden en de bovenkant ermee bedekken.


En daar dan nog wat extra bruine suiker over strooien zodat dat schoon kan karameliseren. Omdat ik met een tulband werk en die omdraai heeft dat iets minder zin. Maar het blijft ongelooflijk lekker.

Heel dat spel de oven in, op 180 graden. Afhankelijk van de hoeveelheid vocht en de samenstelling en de hoeveelheid van je beslag eens bezien na 45 minuten, maar het kan makkelijk ruim een uur worden eer hij echt gaar is. Eens in prikken dus om te zien of het lukt.


't Is gelukt :)

Geen opmerkingen:

Een reactie posten