zondag 26 mei 2013

Broodbeleg

Ik was in een vorig leven nogal een charcuterievreter. Paté, américain, gezouten ham, salami, hesp ... meestal geraakte dat zelfs niet eens op mijn boterham en had ik het zo uit het pakje opgegeten.

Maar bon, dat doen we nu dus niet meer, en dus moesten er alternatieven gevonden worden. Kaas, of course (niet altijd veggie en wellicht mijn grootste "fout"), en confituur, en choco. Al die groentenprut, ik vond dat maar niets. Maar ondertussen heb ik echt veel dingen leren eten, vooral door er zelf mee te experimenteren en er variaties op te bedenken waar ik wel mee uit de voeten kon. En door te proeven en te prutsen en te tinkeren.

Omdat ik nog een beetje stuip in me had en ik anders toch maar voor de tv zou zitten suffen ben ik aan een tweede keukenshift begonnen.

Resultaat:


Erwtenspread, humus, verliefde bieten en tapenade.


Voor de erwtenspread:
Een koffietas erwtjes (bio, uit de diepvriezer, die zijn echt superlekker) in de wizzzzzzzzzmachine, met een paar lepels mascarpone, peper, zout, beetje pikante olie.


Voor de tapenade:
Ik zal u eens iets raars vertellen: ik lust dit niet, van geen kanten. Maar ik ben daar 6, 7 jaar geleden eens aan begonnen en ik heb er zowaar een fanclub voor. Serieus, mensen met een lidkaart van de tapenadeclub. Mijn moeder, mijn buurvrouwen, mijn ex-collega's, een paar vriendinnen .... ik mag daar morgen 10 kilo van maken en ben dat binnen de dag kwijt. Maar zelf van eten heb ik eigenlijk nog nooit gedaan. Ik lust geen olijven.

In de wizzmachine: tomaatjes op olie, groene ontpitte olijven, veel basilicum (hier: de rest van de basilicumolie), een handvol geschaafde amandelen (normaal pijnboompitjes, maar die waren op), peper, zout, look (vergeten, deze keer), en geraspte parmezaanse kaas. Ik kan daar zo ongeveer 7000 varianten op bedenken, maar deze is zo'n beetje de klassieker.





Voor de verliefde bieten:
Ik had dit recept uit een boekje van een madam die er augurken en zo bij deed. Superlekker, maar ik was zo'n beetje vergeten hoe het zat en dus heb ik het anders gedaan. Een rode biet geschild en geraspt (ik heb daar van die wegwerphandschoenen voor, en een deftige keukenrobot), in de wizzzmachine gedaan met een blok fetakaas (ok, Bulgarischer Schafkäse) en wat peper. Hoppa!




Zo schoon, zo schoon!

En als laatste de Humus:
Kikkererwten, limoensap, pikante olie, tahin (gekocht in de Turkse supermarkt), 3 grote soeplepels mascarpone, wat olijfolie en wat citroenolie, peper, zout. Wizzzzzz. Voila.



En dat geeft dus een heleboel pottekes.


Mijn collega's zijn verwittigd: gelieve morgen géén bookes mee te brengen!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten